User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.007

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » បឋមវគ្គ

សព្វបរិញ្ញាសូត្រ (៧.)

sut.kn.iti.007 | book_053

(៧. សព្ពបរិញ្ញាសុត្តំ)

[៧] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​មិន​ដឹង​ច្បាស់ មិន​កំណត់​ដឹង នូវ​ហេតុ​ទាំង​ពួង មិន​ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ មិន​លះ​បង់ នូវ​ហេតុ​ទាំង​នោះ មិន​គួរ​ដើម្បី​អស់​ទុក្ខ​បាន​ឡើយ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​ដឹង​ច្បាស់ កំណត់​ដឹង​នូវ​ហេតុ​ទាំង​ពួង ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ លះ​បង់​នូវ​ហេតុ​ទាំង​នោះ​បាន ទើប​គួរ​ដើម្បី​អស់​ទុក្ខ។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បុគ្គល​ណា ដឹង​ហេតុ​ទាំង​ពួង ដោយ​អាការ​ទាំង​ពួង មិន​ត្រេកអរ​ក្នុង​ផល (សកល​កាយ) ទាំង​ពួង បុគ្គល​នោះ​ឯង កំណត់​ដឹង​ហេតុ​ទាំង​ពួង បុគ្គល​នោះ ទើប​កន្លង​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង​បាន​ដោយ​ពិត។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី៧។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.007.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:53 និពន្ឋដោយ Johann