User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.008

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » បឋមវគ្គ

មានបរិញ្ញាសូត្រ (៨.)

sut.kn.iti.008 | book_053
ទ. ៧

(៨. មានបរិញ្ញាសុត្តំ)

[៨] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​មិន​ដឹង​ច្បាស់ មិន​កំណត់​ដឹង​នូវ​មានះ មិន​ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ មិន​លះ​បង់​នូវ​មានះ​នោះ មិន​គួរ​ដើម្បី​អស់​ទុក្ខ​បាន​ឡើយ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​ដឹង​ច្បាស់ កំណត់​ដឹង​នូវ​មានះ ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ លះ​បង់​នូវ​មានះ​នោះ​បាន ទើប​គួរ​ដើម្បី​អស់​ទុក្ខ។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

ពួក​សត្វ​នេះ ជា​អ្នក​ប្រកប​ដោយ​មានះ ត្រូវ​មានះ​ចាក់​ស្រែះ​ហើយ ត្រេកអរ​ក្នុង​ភព កាល​មិន​កំណត់​ដឹង​មានះ តែង​មក​កាន់​ភព​ថ្មី​ទៀត ចំណែក​ពួក​សត្វ​ណា លះ​បង់​មានះ​បាន​ហើយ ផុត​ស្រឡះ​ហើយ ព្រោះ​អស់​មានះ សត្វ​ទាំង​នោះ គ្រប​សង្កត់​នូវ​គ្រឿង​ចាក់​ស្រែះ គឺ​មានះ​បាន​ហើយ កន្លង​បង់​នូវ​គ្រឿង​ចាក់​ស្រែះ​ទាំង​ពួង​បាន។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នុ៎ះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៨។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.008.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:53 និពន្ឋដោយ Johann