User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.013

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

មក្ខបរិញ្ញាសូត្រ (៣.)

sut.kn.iti.013 | book_053

(៣.មក្ខបរិញ្ញាសុត្តំ)

[១៣] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​មិន​ដឹង​ច្បាស់ មិន​កំណត់​ដឹង​នូវ​សេចក្ដី​លុបគុណ មិន​ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ មិន​លះ​បង់​នូវ​សេចក្ដី​លុបគុណ​នោះ មិន​គួរ​ដើម្បី​នឹង​អស់​ទុក្ខ​បាន​ឡើយ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​កាល​ដឹង​ច្បាស់ កំណត់​ដឹង​នូវ​សេចក្ដី​លុបគុណ ទាំង​ញុាំង​​ចិត្ត​ឲ្យ​នឿយ​ណាយ លះ​បង់​សេចក្ដី​លុបគុណ​នោះ​បាន ទើប​គួរ​ដើម្បី​នឹង​អស់​ទុក្ខ។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា ទ. ១២

សត្វ​ទាំង​ឡាយ លុបគុណ​ហើយ ព្រោះ​សេចក្ដី​លុបគុណ​ណា តែង​ទៅ​កាន់​ទុគ្គតិ សត្វ​ទាំង​ឡាយ អ្នក​ឃើញ​ច្បាស់ ដឹង​ដោយ​បញ្ញា​ដ៏​ប្រពៃ​ហើយ រមែង​លះ​បង់​សេចក្ដី​លុបគុណ​នោះ​បាន លុះ​លះ​បង់​បាន​ហើយ មិន​ត្រឡប់​មក​កាន់​លោក​នេះ​ទៀត ក្នុង​កាល​ណា​ឡើយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៣។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.013.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:30 និពន្ឋដោយ Johann