User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.014

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

អវិជ្ជានីវរណសូត្រ (៤.)

sut.kn.iti.014 | book_053

(៤. អវិជ្ជានីវរណសុត្តំ)

[១៤] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ពួក​សត្វ​ត្រូវ​នីវរណៈ​ណា រួបរឹត​ហើយ តែង​អន្ទោល​ទៅ តែង​ត្រាច់​ទៅ អស់​រាត្រី​វែង ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត មិន​ឃើញ​នីវរណៈ​ដទៃ​នោះ សូម្បី​តែ​នីវរណៈ​មួយ ដូច​អវិជ្ជា​នីវរណៈ​នេះ​ឡើយ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ហេតុ​តែ​ពួក​សត្វ​ត្រូវ​អវិជ្ជា​នីវរណៈ​រួបរឹត​ហើយ ទើប​បាន​អន្ទោល​ទៅ ត្រាច់​ទៅ អស់​រាត្រី​វែង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

ពួក​សត្វ ត្រូវ​មោហៈ​ដែល​ជា​ធម៌​ឯក មិន​មាន​ធម៌​ដទៃ​ដូច រួបរឹត​បិទបាំង​យ៉ាង​នេះ​ហើយ តែង​អន្ទោល​ទៅ​អស់​ថ្ងៃ និង​យប់​ដ៏​វែង ចំណែក​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ណា លះ​បង់​មោហៈ ទំលាយ​គំនរ​នៃ​ងងឹត​ហើយ សត្វ​ទាំង​ឡាយ​នោះ នឹង​មិន​អន្ទោល​ទៅទៀត ព្រោះ​ហេតុ​របស់​សត្វ​ទាំង​នោះ​មិន​មាន។

ទ. ១៣ ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៤។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.014.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:32 និពន្ឋដោយ Johann