User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.019

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

សង្ឃសាមគ្គីសូត្រ (៩.)

sut.kn.iti.019 | book_053
ទ. ១៧

(៩. សង្ឃសាមគ្គីសុត្តំ)

[១៩] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌ ១ កាល​កើត​ឡើង​ក្នុង​លោក តែង​កើត​ឡើង ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ជន​ច្រើន ដើម្បី​ជា​សុខ​ដល់​ជន​ច្រើន ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្ដី​ចំរើន​ដល់​ជន​ច្រើន ដើម្បី​ជា​សុខ​ដល់​ទេវតា និង​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ។ ធម៌ ១ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​សេចក្ដី​ព្រមព្រៀង​របស់​សង្ឃ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាល​បើ​សង្ឃ​ព្រមព្រៀង​គ្នា​ហើយ ការ​ឈ្លោះ​ប្រកែកគ្នា​នឹង​គ្នា ក៏​មិន​កើត​មាន ការ​ប្រទេច​ផ្ដាសា​គ្នា​នឹង​គ្នា ក៏​មិន​កើត​មាន ការ​បោក​បោះ​ពាក្យ​សំដី​ដល់​គ្នា​នឹង​គ្នា ក៏​មិន​កើត​មាន ការ​លះ​បង់​គ្នា​នឹង​គ្នា ក៏​មិន​កើត​មាន ជន​ទាំង​ឡាយ ដែល​មិន​ជ្រះ​ថ្លា​ក្នុង​សង្ឃ​នោះ ក៏​រមែង​ជ្រះ​ថ្លា ពួក​ជន​ដែល​ជ្រះ​ថ្លា​ស្រាប់​ហើយ ក៏​រឹងរឹត​តែ​ជ្រះ​ថ្លា​ឡើង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

សេចក្ដី​ព្រមព្រៀងនៃសង្ឃ ជា​ហេតុ​នាំ​សេចក្ដី​សុខ​មក​ឲ្យ ការ​អនុគ្រោះ​បុគ្គល​ទាំង​ឡាយ ដែល​មាន​សេចក្ដី​ព្រមព្រៀង​គ្នា (ជា​ហេតុ​នាំ​សេចក្ដី​សុខ​មក​ឲ្យ) បុគ្គល​ត្រេកអរ ក្នុង​ជន​ដែល​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា តាំង​នៅ​ក្នុង​ធម៌ រមែង​មិន​សាបសូន្យ ចាក​ធម៌​ជា​ទី​ក្សេម​ចាក​យោគៈ បុគ្គល​ធ្វើ​សង្ឃ ឲ្យ​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា រមែង​រីករាយ ក្នុង​ឋានសួគ៌ អស់ ១ កប្ប។

ទ. ១៨ ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៩។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.019.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:41 និពន្ឋដោយ Johann