User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.020

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

បទុដ្ឋចិត្តសូត្រ (១០.)

sut.kn.iti.020 | book_053

(១០. បទុដ្ឋចិត្តសុត្តំ)

[២០] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត កំណត់​ចិត្ត​ដោយ​ចិត្ត​ហើយ ដឹង​ច្បាស់​បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ ដែល​មាន​ចិត្ត​ប្រទូស្ដ​យ៉ាង​នេះ​ថា បើ​បុគ្គល​នេះ ធ្វើ​មរណ​កាល​ទៅ ក្នុង​សម័យ​នេះ មុខជា​ទៅ​កើត​ក្នុង​នរក ដូច​ជា​គេ​នាំ​យក​ទៅ​ទំលាក់​។ រឿង​នោះ ព្រោះ​ហេតុ​អ្វី ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ព្រោះ​បុគ្គល​នោះ មាន​ចិត្ត​ប្រទូស្ដ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ ហេតុ​តែ​មាន​ចិត្ត​ប្រទូស្ដ លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ ក៏​រមែង​ទៅ​កើត​ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត និង​នរក។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

ព្រះ​ពុទ្ធ ទ្រង់​ជ្រាប​បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ ដែល​មាន​ចិត្ត​ប្រទូស្ដ ទើប​ទ្រង់​ព្យាករ​សេចក្ដី​នុ៎ះ ក្នុង​សំណាក់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ថា បើ​បុគ្គល​នេះ ធ្វើ​មរណ​កាល​ទៅ ក្នុង​សម័យ​នេះ មុខជា​ទៅ​កើត​ក្នុង​នរក ព្រោះ​តែ​បុគ្គល​នោះ មាន​ចិត្ត​ប្រទូស្ដ បុគ្គល​បែប​នោះ ដូច​ជា​គេ​នាំ​យក​ទៅ​ទំលាក់​យ៉ាង​នេះ​ឯង សត្វ​ទាំង​ឡាយ រមែង​ទៅ​កាន់​ទុគ្គតិ ព្រោះ​ហេតុ​តែ​មាន​ចិត្ត​ប្រទូស។

ទ. ១៩ ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ១០។

ចប់ ទុតិយវគ្គ។

ឧទ្ទាននៃទុតិយវគ្គ​នោះ​គឺ

និយាយ​អំពីមោហៈ ១ សេចក្ដី​ក្រោធ ១ សេចក្ដី​លុបគុណ​គេ ១ សេចក្ដី​វង្វេង ១ កាម ១ សេក្ខៈ​មាន ២ លើក ការ​បំបែក ១ សេចក្ដី​ត្រេកអរ ១ បុគ្គល ១ លោក​ពោល​ថា​ជា​វគ្គ ទី ២។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.020.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:43 និពន្ឋដោយ Johann