User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.023

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » តតិយវគ្គ

ឧភយត្ថសូត្រ (៣.)

sut.kn.iti.023 | book_053
ទ. ២៣

(៣. ឧភយត្ថសុត្តំ)

[២៣] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌ ១ ដែល​បុគ្គល​ចំរើន​ហើយ ធ្វើ​ឲ្យ​រឿយៗ​ហើយ រមែង​បាន​ប្រយោជន៍​ទាំង ២ គឺ​ប្រយោជន៍​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ១ ប្រយោជន៍​ក្នុង​បរលោក ១។ ធម៌ ១ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​សេចក្ដី​មិន​ប្រមាទ ក្នុង​កុសល​ធម៌​ទាំង​ឡាយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ នេះ​ជា​ធម៌ ១ ដែល​បុគ្គល​ចំរើន​ហើយ ធ្វើ​ឲ្យ​រឿយ ៗ ហើយ រមែង​បាន​ប្រយោជន៍​ទាំង ២ គឺ​ប្រយោជន៍​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ១ ប្រយោជន៍​ក្នុង​បរលោក ១។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ​ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បណ្ឌិត​ទាំង​ឡាយ តែង​សរសើរ​សេចក្ដី​មិន​ប្រមាទ​ក្នុង​បុញ្ញ​កិរិយា​វត្ថុ​ទាំង​ឡាយ បណ្ឌិត​មិន​ប្រមាទ​ហើយ រមែង​បាន​ប្រយោជន៍​ទាំង ២ គឺ​ប្រយោជន៍​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ១ ប្រយោជន៍​ក្នុង​បរលោក ១ អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា ព្រោះ​បាន​ប្រយោជន៍​ទាំង ២ ទើប​ហៅ​ថា​ជា​បណ្ឌិត។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៣។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.023.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:52 និពន្ឋដោយ Johann