User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.025

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ឯកកនិបាត » តតិយវគ្គ

មុសាវាទសូត្រ (៥.)

sut.kn.iti.025 | book_053
ទ. ២៥

(៥. មុសាវាទសុត្តំ)

[២៥] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុរស​បុគ្គល​ដែល​កន្លង​ធម៌ ១ ហើយ តថាគត​មិន​ដែល​ពោល​ថា បុរស​បុគ្គល​នោះ មិន​គប្បី​ធ្វើ​បាប​កម្ម​បន្តិច​បន្តួច ដូច​នេះ​ឡើយ។ ធម៌ ១ តើ​ដូច​ម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌ ១ នេះ គឺ​សម្បជាន​មុសាវាទ (ការ​ពោល​ពាក្យ​កុហក​ទាំង​ដឹង​ខ្លួន)។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ​ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

សត្វ​ដែល​កន្លង​ធម៌ ១ គឺ​អ្នក​ពោល​ពាក្យ​កុហក មាន​បរលោក​កន្លង​បង់​ហើយ មិន​គប្បី​ធ្វើ​អំពើ​បាប មិន​មាន​ឡើយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី៥។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.025.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 09:55 និពន្ឋដោយ Johann