User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.030

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ទុកនិបាត » បឋមវគ្គ

តបនីយសូត្រ (៣.)

sut.kn.iti.030 | book_053

(៣. តបនីយសុត្តំ)

[៣០] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ​ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌​នាំ​ឲ្យ​ក្ដៅ​នេះ មាន ២។ ធម៌​នាំ​ឲ្យ​ក្ដៅ ២ តើ​ដូច​ម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ មិន​បាន​ធ្វើ​សេចក្ដី​ល្អ មិន​បាន​ធ្វើកុសល មិន​បាន​ធ្វើ​ទី​ពឹង​អាស្រ័យ ធ្វើ​តែ​អំពើ​បាប ធ្វើ​តែ​អំពើ​រឹង​រូស ធ្វើ​តែ​អំពើ​អាក្រក់ បុគ្គល​នោះ តែង​ក្ដៅ​ក្រហាយ​ដោយ​គិត​ថា អាត្មា​អញ មិន​បាន​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ​ផង តែង​ក្ដៅ​ក្រហាយ​ដោយ​គិតថា អាត្មា​អញ​ធ្វើ​តែ​អំពើ​អាក្រក់​ផង។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌​នាំ​ឲ្យ​ក្ដៅ មាន ២ នេះ​ឯង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បុគ្គល​ណា ធ្វើ​កាយ​ទុច្ចរិត វចី​ទុច្ចរិត ឬ​ធ្វើ​មនោ​ទុច្ចរិត ឬ​ក៏​អំពើ​ណា​មួយ​ដទៃ​ទៀត ដែល​ប្រកប​ដោយ​ទោស មិន​បាន​ធ្វើ​កុសល​កម្ម ធ្វើ​តែ​អកុសល​ជា​ច្រើន បុគ្គល​អ្នក​ឥត​បញ្ញា​នោះ លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ តែង​ចូល​ទៅ​កាន់​នរក។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៣។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.030.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 10:03 និពន្ឋដោយ Johann