User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.037

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ទុកនិបាត » បឋមវគ្គ

សោមនស្សសូត្រ (១០.)

sut.kn.iti.037 | book_053
ទ. ៤០

(១០. សោមនស្សសុត្តំ)

[៣៧] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ២ រមែង​ច្រើន​ដោយ​សេចក្ដី​សុខ និង​សោមនស្ស ជា​អ្នក​ប្រារព្ធ ដើម្បី​អស់​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ ដោយ​ឧបាយ​នៃ​បញ្ញា​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន។ ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ២ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សំវេគ ក្នុង​ទី​ទាំង​ឡាយ ​ដែល​ជា​ទីតាំង​នៃ​សេចក្ដី​សំវេគ ១ ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​ព្យាយាម ដោយ​ឧបាយ​នៃ​សេចក្ដី​សំវេគ ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ២ នេះ​ឯង រមែង​ច្រើន​ដោយ​សេចក្ដី​សុខ និង​សោមនស្ស ជា​អ្នក​ប្រារព្ធ ដើម្បី​អស់​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ ដោយ​ឧបាយ​នៃ​បញ្ញា​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ សំដែង​សេចក្ដី​នេះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

ភិក្ខុ​ជា​បណ្ឌិត មាន​ព្យាយាម ជា​គ្រឿង​ដុត​កំដៅ​កិលេស មាន​បញ្ញា​ជា​គ្រឿង​រក្សា​ខ្លួន គប្បី​សំវេគ​ក្នុង​ទី​ជា​ទី​តាំង​នៃ​សេចក្ដី​សំវេគ​ទាំង​ឡាយ គប្បី​ពិចារណា​ដោយ​បញ្ញា ភិក្ខុ​មាន​ធម៌​ជា​គ្រឿង​នៅ​យ៉ាង​នេះ មាន​ព្យាយាម​ជា​គ្រឿង​ដុត​កំដៅ​កិលេស ប្រព្រឹត្ត​ស្ងប់ មិន​រាយមាយ ប្រកប​រឿយ ៗ នូវ​ចេតោសមថៈ​ហើយ គប្បី​ដល់​នូវ​កិរិយា​អស់​ទៅ​នៃ​ទុក្ខ​បាន។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ១០។

ចប់ បឋមវគ្គ។ ទ. ៤១ ឧទ្ទាននៃបឋមវគ្គ​នោះ​គឺ

និយាយ​អំពី​ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ២ មាន ២ លើក ធម៌​ដុត​កំដៅ ១ ធម៌​មិន​បាន​ដុត​កំដៅ ១ ប្រយោជន៍​ក្នុង​បរលោក មាន ២ លើក ភិក្ខុ​មាន​ព្យាយាម​ជា​គ្រឿង​ដុត​កំដៅ​កិលេស​ ១ ភិក្ខុ​ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្មចរិយៈ មិន​មែន​ដើម្បី​កុហក មាន ២ លើក ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ២ យ៉ាង រមែង​មាន​សេចក្ដី​សុខ និង​សោមនស្ស ១ ទាំង​អម្បាល​នោះ ត្រូវជា ១០។

ទ. ៤២

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.037.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 10:12 និពន្ឋដោយ Johann