User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.042

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ទុកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

សុក្កធម្មសូត្រ (៥.)

sut.kn.iti.042 | book_053
ទ. ៤៨

(៥. សុក្កធម្មសុត្តំ)

[៤២] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ធម៌ស ២ នេះ តែង​រក្សា​នូវ​លោក។ ធម៌ស ២ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​ហិរិ ១ ឱត្តប្បៈ ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បើ​ធម៌ស ២ នេះ មិន​គប្បី​រក្សា​នូវ​លោក​ទេ ពាក្យ​ថា មាតា​ក្ដី ម្ដាយមីង​ក្ដី ម្ដាយធំ​ក្ដី ប្រពន្ធ​របស់​អាចារ្យ​ក្ដី ប្រពន្ធ​របស់​គ្រូ​ក្ដី មិន​ប្រាកដ ក្នុង​លោក​នេះ​បាន​ឡើយ លោក​នឹង​ដល់​នូវ​ការ​ច្របូក​ច្របល់​គ្នា ដូច​ជា​សត្វ​ពពែ កែះ មាន់ ជ្រូក ឆ្កែ និង​ចចក​ដូច្នោះ​។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ព្រោះ​ហេតុ​តែ​ធម៌ស ២ នេះ តែង​រក្សា​នូវ​លោក បាន​ជា​ពាក្យ​ថា មាតា​ក្ដី ម្ដាយមីង​ក្ដី ម្ដាយធំ​ក្ដី ប្រពន្ធ​របស់​អាចារ្យ​ក្ដី ប្រពន្ធ​របស់​គ្រូ​ក្ដី ទើប​ប្រាកដ​បាន។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បើ​ហិរិ និង​ឱត្តប្បៈ មិន​មាន​ដល់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ណា​សព្វកាល​ទេ សត្វ​ទាំង​ឡាយ​នោះ ជា​អ្នក​ឃ្លាតចាក​ឫសគល់​នៃ​ធម៌ស មាន​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ជាតិ និង​មរណៈ។ ចំណែក​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ណា ដំ​កល់​ទុក​នូវ​ហិរិ និង​ឱត្តប្បៈ​ដោយ​ប្រពៃ​សព្វកាល សត្វ​ទាំង​ឡាយ​នោះ ជា​អ្នក​មាន​ព្រហ្មចរិយៈ​ចំរើន​ហើយ ជា​អ្នក​ស្ងប់ អស់​ភព​តទៅទៀត​ហើយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៥។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.042.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 10:31 និពន្ឋដោយ Johann