User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.047

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ទុកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

ជាគរិយសូត្រ (១០.)

sut.kn.iti.047 | book_053

(១០. ជាគរិយសុត្តំ)

[៤៧] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​គប្បី​ជា​អ្នក​ភ្ញាក់​រឭក មាន​សតិ មាន​សម្បជញ្ញៈ មាន​ចិត្ត​ដំ​កល់​មាំ មាន​ចិត្ត​ទន់ មាន​សេចក្ដី​ជ្រះ​ថ្លា មាន​ការ​ឃើញ​ក្នុង​កាល​គួរ ក្នុង​កុសល​ធម៌​ទាំង​នោះ​។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាល​បើ​ភិក្ខុ​ជា​អ្នក​ភ្ញាក់​រឭក មាន​សតិ មាន​សម្បជញ្ញៈ មាន​ចិត្ត​ដំ​កល់​មាំ មាន​ចិត្ត​ទន់ មាន​សេចក្ដី​ជ្រះ​ថ្លា មាន​ការ​ឃើញ​ក្នុង​កាល​គួរ ក្នុង​កុសល​ធម៌​ទាំង​នោះ​ហើយ បណ្ដា​ផល​ទាំង​ឡាយ​ពីរ ផល​ណា​មួយ គង់​បាន​ប្រាកដ​គឺ​បានសម្រេចទ. ៥៥​អរហត្ត​ ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ពុំនោះ​សោត បើ​មាន​ឧបាទានក្ខន្ធ​សេស​សល់​នៅ ក៏​គង់​បានសម្រេច​ភាពជា​អនាគាមី។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

អ្នក​ទាំង​ឡាយ ចូរ​ភ្ញាក់​រឭក​ឡើង ចាំ​ស្ដាប់​ពាក្យ​នុ៎ះ ជន​ទាំង​ឡាយ​ណា ជា​អ្នក​ដេក​លក់​ហើយ ជន​ទាំង​ឡាយ​នោះ ចូរ​ភ្ញាក់​ឡើង កិរិយា​ភ្ញាក់​ចាក​ការ​លក់ ជា​ការ​ប្រសើរ ព្រោះ​ភ័យ​មិន​មាន​ដល់​បុគ្គល​អ្នក​ភ្ញាក់​ឡើយ។ បុគ្គល​ណា ជា​អ្នក​ភ្ញាក់​រឭក មាន​សតិ មាន​សម្បជញ្ញៈ មាន​ចិត្ត​ដំ​កល់​មាំ មាន​ចិត្ត​ទន់ មាន​ចិត្ត​ជ្រះ​ថ្លា បុគ្គល​នោះ កាលពិចារណា​ឃើញ​ធម៌​ដ៏​ប្រពៃ តាមកាល​គួរ​ហើយ បុគ្គល​នោះ ជា​បុគ្គល​ប្រសើរឯក កំចាត់​បង់​នូវ​ងងឹត គឺ​អវិជ្ជា​បាន។ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ អ្នក​ទាំង​ឡាយ គួរ​សេពគប់​នូវ​ជាគរិយធម៌ ភិក្ខុ​អ្នក​មាន​ព្យាយាម ជា​គ្រឿង​ដុត​កំដៅ​កិលេស មាន​បញ្ញា បាន​ឈាន ផ្ដាច់​បង់​នូវ​សំយោជនៈ​នៃ​ជាតិ និង​ជរា​ហើយ រមែង​បាន​សម្ពោធិញ្ញាណ​ដ៏​ប្រសើ​ក្នុង​លោក​នេះ​ឯង។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ១០។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.047.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 10:36 និពន្ឋដោយ Johann