User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.052

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » បឋមវគ្គ

បឋមវេទនាសូត្រ (៣.)

sut.kn.iti.052 | book_053

(៣. បឋមវេទនាសុត្តំ)

[៥២] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ពាក្យ​នុ៎ះ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វេទនា​នេះ មាន ៣។ វេទនា ៣ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​សុខវេទនា ១ ទុក្ខវេទនា ១ អទុក្ខមសុខវេទនា ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វេទនា​មាន ៣ នេះ​ឯង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

សាវ័ក​​នៃ​ព្រះ​ពុទ្ធ មាន​ចិត្ត​ដំ​កល់​មាំ មាន​សម្បជញ្ញៈ ​មាន​សតិ​ដឹង​ច្បាស់​នូវ​វេទនា​ទាំង​ឡាយ​ផង នូវ​ទី​កើត​នៃ​វេទនា​ទាំង​ឡាយ​ផង វេទនា​ទាំង​នោះ រលត់​ទៅ​ក្នុង​ទីណា ក៏​ដឹង​ច្បាស់​នូវ​ទី​នោះ​ផង នូវ​មគ្គ​ជា​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ទី​អស់​ទៅ​នៃ​វេទនា​ផង ភិក្ខុ​អស់​តណ្ហា តែង​បរិនិព្វាន ព្រោះ​អស់​វេទនា​ទាំង​ឡាយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៣។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.052.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 12:26 និពន្ឋដោយ Johann