User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.058

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » បឋមវគ្គ

តណ្ហាសូត្រ (៩.)

sut.kn.iti.058 | book_053
ទ. ៦៦

(៩. តណ្ហាសុត្តំ)

[៥៨] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ពាក្យ​នុ៎ះ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តណ្ហា​នេះ មាន ៣។ តណ្ហា ៣ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​កាមតណ្ហា ១ ភវតណ្ហា ១ វិភវតណ្ហា ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តណ្ហា​មាន ៣ នេះ​ឯង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

ជន​ទាំង​ឡាយ ប្រកប​ហើយ ព្រោះ​ប្រកប​ដោយ​តណ្ហា មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ ក្នុង​ភព​តូច និង​ភព​ធំ ជន​ទាំង​នោះ ឈ្មោះ​ថា ប្រកប​ដោយ​យោគៈ ពោល​គឺ​អន្ទាក់​នៃ​មារ មិន​ក្សេម​ចាក​យោគៈ សត្វ​ទាំង​ឡាយ នៅ​មាន​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ជាតិ និង​មរណៈ តែង​ទៅ​កាន់​សង្សារ ចំណែក​ពួក​សត្វ​ណា លះ​បង់​តណ្ហា​បាន​ហើយ សត្វ​ទាំង​នោះ ឈ្មោះ​ថា ប្រាស​ចាក​តណ្ហា ក្នុង​ភព​តូច និង​ភព​ធំ ពួក​សត្វ​ណា បាន​ដល់​នូវ​ការ​អស់​អាសវៈ​ក្នុង​លោក សត្វ​ទាំង​នោះ​ឯង ឈ្មោះ​ថា បាន​ដល់​នូវ​ត្រើយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៩។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.058.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 12:32 និពន្ឋដោយ Johann