User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.061

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

ចក្ខុសូត្រ (២.)

sut.kn.iti.061 | book_053

(២. ចក្ខុសុត្តំ)

[៦១] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ពាក្យ​នុ៎ះ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចក្ខុ​នេះ មាន ៣។ ចក្ខុ ៣ តើ​ដូច​ម្ដេច។ គឺ​មំសចក្ខុ ១ ទិព្វចក្ខុ ១ បញ្ញាចក្ខុ ១។ ​ទ. ៧០ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចក្ខុ មាន ៣ នេះ​ឯង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បុរស​ឧត្តម បាន​ពោល​នូវ​ចក្ខុ ៣ នេះ គឺ​មំសចក្ខុ ១ ទិព្វចក្ខុ ១ បញ្ញាចក្ខុ​ដ៏​ប្រសើរ​បំផុត ១ ការ​កើត​ឡើង​នៃ​មំសចក្ខុ ជា​ឧបាយ​នៃ​ទិព្វចក្ខុ កាល​ដែល​ញាណ គឺ​បញ្ញាចក្ខុ​ដ៏​ឧត្តម កើត​ឡើង​ហើយ បុគ្គល​រមែង​រួច​ស្រឡះ​ចាក​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង ព្រោះ​បាន​នូវ​ចក្ខុ​នោះ​។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ២។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.061.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 12:36 និពន្ឋដោយ Johann