User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.068

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » ទុតិយវគ្គ

បឋមរាគសូត្រ (៩.)

(៩. បឋមរាគសុត្តំ)

[៦៨] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ពាក្យ​នុ៎ះ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ណាមួយ មិន​បាន​លះ​រាគៈ មិន​បាន​លះ​ទោសៈ មិន​បាន​លះ​មោហៈ​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​នេះ ហៅ​ថា ជា​អ្នក​ត្រូវ​មារ​ចង​បាន​ផង ត្រូវ​អន្ទាក់​មារ​បញ្ចូល​ហើយ​ផង ជា​អ្នក​ត្រូវ​មារ​មាន​ចិត្តបាប​ធ្វើ​បាន​តាម​ប្រាថ្នា​ផង។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ណា​មួយ បាន​លះ​រាគៈ លះ​ទោសៈ លះ​មោហៈ​ហើយ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​នេះ ហៅ​ថា ជា​អ្នក​មិន​ត្រូវ​មារ​ចង​បាន​ផង អន្ទាក់​របស់​មារ​ក៏​ថ្លោះ​ចេញ​ផង មារ​មាន​ចិត្តបាប​ធ្វើ​មិន​បាន​តាមប្រាថ្នា​ផង។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

បុគ្គល​ណា ឃ្លាត​ចេញ​ចាក​រាគៈ​ផង ទោសៈ​ផង អវិជ្ជា​ផង ព្រះ​អរិយ​ទាំង​ឡាយ មាន​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ដើម តែង​ហៅ​នូវ​បុគ្គល​អ្នក​មានខ្លួន​ចំរើន​ហើយ លះ​បង់​នូវ​កិលេស​ទាំង​ពួង​នោះ​ថា ជា​អរហន្ត ជា​ព្រហ្ម ជា​ព្រះ​តថាគត ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ អ្នក​កន្លង​បង់​នូវ​ពៀរ និង​ភ័យ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ៩។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.068.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 12:44 និពន្ឋដោយ Johann