User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.080

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » ចតុត្ថវគ្គ

វិតក្កសូត្រ (១.)

sut.kn.iti.038 | book_053

(១. វិតក្កសុត្តំ)

[៣៨] ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ថា ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​ត្រាស់​ហើយ ព្រះ​អរហន្ត​សំដែង​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វិតក្កៈ​មាន ២ យ៉ាង​គឺ​ខេមវិតក្កៈ (វិតក្កៈ​ប្រកប​ដោយ​ករុណា​ជា​ដើម) ១ វិវេកវិតក្កៈ (វិតក្កៈ​ប្រកប​ដោយ​វិវេក) ១ តែង​ផុសផុល​ឡើងជា​ច្រើន ចំពោះ​ព្រះ​តថាគត អរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ព្រះ​តថាគត ជា​អ្នក​រីករាយ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ ត្រេកអរ​ហើយ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វិតក្កៈ​នេះ​ឯង តែង​ផុសផុល​ឡើងជា​ច្រើន ចំពោះ​ព្រះ​តថាគត​នោះ ដែល​ជា​អ្នក​រីករាយ ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ ត្រេកអរ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ​ថា តថាគត​មិន​បាន​បៀត​បៀន​សត្វ​ណា​មួយ ដែល​នៅ​តក់​ស្លុត ឬ​ដែល​នឹង​ធឹង ដោយ​សេចក្ដី​ប្រព្រឹត្តិ (កាយ​ប្រយោគ ឬ​វចីប្រយោគ) នេះ​ឡើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត ជា​អ្នក​រីករាយ​ក្នុង​វិវេក ត្រេកអរ​ក្នុង​វិវេក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វិតក្កៈ​នេះ​ឯង តែង​ផុសផុល​ឡើង​ជា​ច្រើន ចំពោះ​ព្រះ​តថាគត​នោះ ដែល​ជា​អ្នក​រីករាយ ក្នុង​វិវេក ត្រេកអរ​ក្នុង​វិវេក​ថា អកុសល​នោះ តថាគត​បាន​លះ​អស់​ហើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ ក្នុង​សាសនា​នេះ អ្នក​ទាំង​ឡាយ គួរ​រីករាយ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ ត្រេកអរ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ​ចុះ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វិតក្កៈ​នេះ​ឯង នឹង​ផុសផុល​ឡើង​ជា​ច្រើន ចំពោះ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​នោះ ដែល​រីករាយ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ ត្រេកអរ​ក្នុង​សេចក្ដី​មិន​ព្យាបាទ​ថាទ. ៤៣ យើង​ទាំង​ឡាយ មិន​បៀត​បៀន​សត្វ​ណា​មួយ ដែល​តក់​ស្លុត ឬ​ដែល​នឹង​ធឹង​ដោយ​សេចក្ដី​ប្រព្រឹត្តិ​នេះ​ឡើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អ្នក​ទាំង​ឡាយ ចូរ​រីករាយ​ក្នុង​វិវេក ចូរ​ត្រេកអរ​ក្នុង​វិវេក​ចុះ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ វិតក្កៈ​នេះ​ឯង នឹង​ផុសផុល​ឡើង​ជា​ច្រើន ចំពោះ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​នោះ ដែល​រីក​រាយក្នុង​វិវេក ត្រេកអរ​ក្នុង​វិវេក​ថា អ្វី​ជា​អកុសល អ្វី​ដែល​យើង​មិន​ទាន់​លះ​បង់ យើង​លះ​បង់​អ្វី។

លុះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​សំដែង​សេចក្ដី​នុ៎ះ​ហើយ។ ទ្រង់​ត្រាស់​គាថា​ព័ន្ធ​នេះ ក្នុង​សូត្រ​នោះ​ថា

វិតក្កៈ ២ យ៉ាង គឺ​ខេមវិតក្កៈ​ទី ១ ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​សំដែង​ហើយ ត​អំពី​នោះ វិវេកវិតក្កៈ​ទី ២ ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ប្រកាស​ហើយ តែង​ផុសផុល​ឡើង ចំពោះ​ព្រះ​តថាគត ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ ដែល​បុគ្គល​ដទៃ​គ្រប​សង្កត់​មិន​បាន។ តថាគត ហៅ​បុគ្គល​អ្នក​បន្ទោបង់​នូវ​ងងឹត ដល់​នូវ​ត្រើយ ស្វែង​រក​នូវ​គុណ​ដ៏​ធំ ដល់​នូវ​សេចក្ដី​ត្រាស់​ដឹង ស្ទាត់ (ក្នុង​ឈាន) មិន​មាន​អាសវៈ ឆ្លង​នូវ​ពិស គឺ​កិលេស រួច​ស្រឡះ​ហើយ ព្រោះ​ការ​អស់​តណ្ហា​នោះ​ឯង ថា​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ ទ្រទ្រង់​នូវ​កាយ​ជា​ទី​បំផុត កំចាត់​បង់​នូវ​មារ ដល់​នូវ​ត្រើយ​នៃ​ជរា។ ទ. ៤៤បុគ្គល​ឈ​រលើ​កំពូល​ភ្នំ ជា​វិការៈ​នៃ​ថ្ម​សុទ្ធ គប្បី​ឃើញ​នូវ​ប្រជុំជន​ដោយ​ជុំវិញ មាន​ឧបមា​ដូច​ម្ដេច​មិញ លោកអ្នក​មាន​បញ្ញា​ល្អ មាន​ចក្ខុ​ជុំវិញ មាន​សេចក្ដី​សោក​ទៅ​ប្រាស​ហើយ គប្បី​ឡើង​កាន់​ប្រាសាទ ជា​វិការៈ​នៃ​ធម៌ រមែង​ឃើញ​នូវ​ប្រជុំជន ដែល​មាន​សេចក្ដី​សោក​មិន​ទាន់​ឆ្លង​ហើយ មាន​ជាតិ និង​ជរា​គ្រប​សង្កត់​ហើយ ក៏​មាន​ឧបមេយ្យ​ដូច្នោះ​ដែរ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​ហើយ​ថា សេចក្ដី​នេះ​ឯង ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ បាន​ត្រាស់​ទុក​ហើយ។

សូត្រ ទី ១។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.080.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 12:59 និពន្ឋដោយ Johann