User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.081

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » ចតុត្ថវគ្គ

សក្ការសូត្រ (២.)

sut.kn.iti.081 | book_053

(២. សក្ការសុត្តំ)

[៨១] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ​ដែល​ត្រូវ​សក្ការៈ គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ទ. ៩៨ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែល​អសក្ការៈ​គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ហើយ ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត ​បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ​ដែល​សក្ការៈ និងអសក្ការៈ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​នោះ គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ហើយ ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត មិន​មែន​ឮ​សេចក្ដី​នោះ (អំពីសំណាក់​) នៃ​សមណៈ ឬ​ព្រាហ្មណ៍​ដទៃ ហើយ​ពោល​ទេ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែល​សក្ការៈ​គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ហើយ ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែលអសក្ការៈ​គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ហើយ ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត​បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែល​សក្ការៈ និងអសក្ការៈ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​នោះ គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ហើយ ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក។ ទ. ៩៩ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ លុះ​តែ​ហេតុ​ណា ដែល​តថាគត​ដឹង​ខ្លួន​ឯង ឃើញ​ខ្លួន​ឯង ជ្រាប​ច្បាស់​ខ្លួន​ឯង​ពិតមែន ទើប​តថាគត​ពោល​នូវ​ហេតុ​នោះ​ថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែល​សក្ការៈ​គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ ដែល​អសក្ការៈ គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត បាន​ឃើញ​ពួក​សត្វ​ដែល​សក្ការៈ និងអសក្ការៈ​ទាំង​ពីរ​នោះ គ្រប​សង្កត់​ហើយ រួបរឹត​ចិត្ត​ហើយ លុះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​អបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត នរក។

បុគ្គល​ណា ដែលគេធ្វើសក្ការៈ និងអសក្ការៈ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង ជា​អ្នក​នៅ​ដោយ​សេចក្ដី​មិន​ប្រមាទ មាន​សមាធិ មិន​ញាប់​ញ័រ អ្នក​ប្រាជ្ញ តែង​ហៅ​បុគ្គល អ្នក​មាន​ឈាន មាន​ព្យាយាម​ជាប់​មិន​ដាច់ បាន​ឃើញ​ច្បាស់ ដោយ​ទិដ្ឋិ​ដ៏​ល្អិត មាន​សេចក្ដី​ត្រេកអរ​ក្នុង​ការ​អស់​ទៅ​នៃ​ឧបាទាន​នោះ ថា​ជា​សប្បុរស។

សូត្រ ទី២។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.081.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:00 និពន្ឋដោយ Johann