User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.093

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » បញ្ចមវគ្គ

អគ្គិសូត្រ (៤.)

sut.kn.iti.093 | book_053
ទ. ១២២

(៤. អគ្គិសុត្តំ)

[៩៥] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភ្លើង​នេះ មាន ៣ យ៉ាង។ ភ្លើង ៣ យ៉ាង ​តើ​ដូច​ម្តេច។ ភ្លើង គឺ​រាគៈ ១ ភ្លើង គឺ​ទោសៈ ១ ភ្លើង គឺ​មោហៈ ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភ្លើង​មាន ៣ យ៉ាង​នេះ​ឯង។

ភ្លើង គឺ​រាគៈ រមែង​ដុត​ពួក​សត្វ ដែលត្រេកត្រអាល​ជ្រប់​នៅ​ក្នុង​កាម ចំណែក​ភ្លើង គឺ​ទោសៈ រមែង​ដុត​ពួក​ជន ដែល​មាន​ចិត្ត​ព្យាបាទ ជា​អ្នក​សម្លាប់​សត្វ ឯ​ភ្លើង គឺ​មោហៈ រមែង​ដុត​ពួក​សត្វ​ដែល​វង្វេង មិន​ឈ្លាស​វៃ​ក្នុង​អរិយធម៌។ ពួក​សត្វ​ដែល​មិន​ស្គាល់​ភ្លើង​ទាំង​នេះ ជា​អ្នក​ត្រេកត្រអាល​ក្នុង​សក្កាយ (ឧបាទានក្ខន្ធ ៥) រមែង​ញ៉ាំង​ភ្លើង​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​ចំរើន ទាំង​ញ៉ាំង​នរក តិរច្ឆាន​កំណើត អសុរកាយ និង​បិត្តិវិស័យ​ឲ្យ​ចំរើន មិន​ផុត​ចាក ចំណង​មារ​បាន​ឡើយ។ លុះ​តែ​បុគ្គល​ទាំង​ឡាយ​ណា ប្រកប (ដោយ​ភាវនា) ក្នុង​សាសនា​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ ទាំងយប់​ទាំង​ថ្ងៃ បុគ្គល​ទាំង​នោះ មាន​សេចក្ដី​សំគាល់​ថា មិន​ស្អាត​ជានិច្ច ទើប​ញ៉ាំង​ភ្លើង គឺ​រាគៈ ឲ្យ​រលត់​បាន ជា​សត្វ​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ជាង​ជន ទើប​ញ៉ាំង​ភ្លើង គឺ​ទោសៈ​ឲ្យ​រលត់ ដោយ​មេត្តាភាវនា​បាន ទាំងញ៉ាំង​ភ្លើង គឺ​មោហៈ ឲ្យ​រលត់ ដោយ​ប្រាជ្ញា​ជា​គ្រឿង​ទំលុះ​ទំលាយ​កិលេស។ ទ. ១២៣លុះ​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ មាន​ប្រាជ្ញា​ជា​គ្រឿង​រក្សាខ្លួន មិន​ខ្ជិល​ច្រអូស ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ រំលត់​ភ្លើង​កិលេស​បាន​ហើយ រមែង​រលត់​ទាំង​ខន្ធ មិន​មាន​សេស​សល់ កន្លង​ផុត​នូវ​ទុក្ខ មិន​មាន​សេស​សល់​។ អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំង​ឡាយ ជា​អ្នក​ឃើញ​នូវ​អរិយធម៌ (និព្វាន និង​សច្ចៈ ៤) ដល់​នូវ​វេទ ព្រោះ​ដឹង​ដោយ​ប្រពៃ ដឹង​ច្បាស់​នូវ​ធម៌ ជា​គ្រឿង​អស់​ជាតិ រមែង​មិន​វិល​មក​កាន់​ភព​ទៀត​ឡើយ។

សូត្រ ទី ៤។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.093.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:14 និពន្ឋដោយ Johann