User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.094

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » តិកនិបាត » បញ្ចមវគ្គ

ឧបបរិក្ខសូត្រ (៥.)

sut.kn.iti.094 | book_053

(៥. ឧបបរិក្ខសុត្តំ)

[៩៦] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាល​បើ​ភិក្ខុ​ពិចារណា​យ៉ាងណាៗ ហើយ វិញ្ញាណ មិន​រាយមាយ មិន​រវើរវាយ​ទៅ​ខាង​ក្រៅ ទាំង​មិន​ឋិត​នៅ​ខាង​ក្នុង មិន​តក់​ស្លុត ព្រោះ​មិន​ប្រកាន់​មាំ ភិក្ខុ​គួរ​ពិចារណា​យ៉ាង​នោះ​ៗ ទើប​ហេតុ​ជា​គ្រឿង​បង្ក​ឲ្យ​កើត​នៃ​ជាតិទុក្ខ ជរាទុក្ខ និង​មរណទុក្ខ មិន​មាន​តទៅ។

ភិក្ខុ​ដែល​បាន​លះ​បង់​នូវ​គ្រឿង​ជាប់​ចំពាក់ ៧ យ៉ាង កាត់​ផ្ដាច់​នូវ​តណ្ហា សម្រាប់​នាំទៅ​កាន់​ភព រមែង​អស់​ការ​ត្រាច់​រង្គាត់​ទៅ​កាន់​ជាតិ ភព​ថ្មី​របស់​ភិក្ខុ​នោះ មិន​មាន​ទៀត​ឡើយ។

សូត្រ ទី ៥។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.094.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:15 និពន្ឋដោយ Johann