User Tools

Site Tools


Translations of this page?:
km:tipitaka:sut:kn:iti:sut.kn.iti.102

ព្រះត្រៃបិដក » សុត្តន្តបិដក » ខុទ្ទកនិកាយគ » ឥតិវុត្តកៈ » ចតុក្កនិបាត

អាសវក្ខយសូត្រ (៣.)

(៣. អាសវក្ខយសុត្តំ)

[១០៤] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ តថាគត ពោល​នូវ​ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ​ថា មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង អ្នក​ឃើញ មិន​ពោល​ថា មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​មិន​ដឹង មិន​ឃើញ​ឡើយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង តើ​ដូចម្តេច អ្នក​ឃើញ តើ​ដូចម្តេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង អ្នក​ឃើញថា នេះ​ជា​ទុក្ខ។ ទ. ១៣៦ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង អ្នក​ឃើញថា នេះ​ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​កើតទុក្ខ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង អ្នក​ឃើញ​ថា នេះ​ជា​ការ​រលត់​ទុក្ខ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​អ្នក​ដឹង អ្នក​ឃើញថា នេះ​ជា​បដិបទា ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​កាន់​ទី​រលត់​ទុក្ខ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ រមែង​មាន​ដល់​ភិក្ខុ អ្នក​ដឹង​យ៉ាង​នេះ អ្នក​ឃើញ​យ៉ាង​នេះ​ឯង។

កាល​បើ​សេក្ខបុគ្គល កំពុង​សិក្សា ត្រាច់​ទៅ​តាមផ្លូវ​ដ៏​ត្រង់ ញាណ​ទី ១ ក្នុង​ការ​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវៈ (ក៏​កើត​មាន) ត​អំពី​នោះ​ទៅ អរហត្ត​មគ្គញ្ញាណ​ដ៏​ប្រសើរ (ក៏​កើត​ឡើង)។ កាល​ភិក្ខុ​មាន​ចិត្ត​ផុត​ស្រឡះ ចាក​អាសវៈ ដោយសារ​អរហត្ត​មគ្គញ្ញាណ​នោះ​ហើយ វិមុត្តិញ្ញាណ​ដ៏​ឧត្តម ក៏​កើត​ឡើង សេចក្តី​ដឹង​ក្នុង​ការ​អស់​ទៅ​ថា សំយោជនៈ​ទាំង​ឡាយ អស់​ហើយ​ដូច​នេះ ឯ​ព្រះ​និព្វាន ជា​គ្រឿង​ដោះ​ចាក​គ្រឿង​ចំពាក់​ទាំង​ពួង​នេះ បុគ្គល​ខ្ជិល ល្ងង់ មិន​ដឹង​ច្បាស់ មិន​គប្បី​បាន​ឡើយ។

សូត្រ ទី ៣។

 

km/tipitaka/sut/kn/iti/sut.kn.iti.102.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2019/01/30 13:24 និពន្ឋដោយ Johann